Jak zamurowana wpatrywałam się w wisiorek. Do oczu napłynęły mi łzy szczęścia. Z cichym piskiem się na niego rzuciłam, przewracając go na plecy. Przytuliłam się do jego szyi.
- Ale ja nic dla ciebie nie mam... - powiedziałam z żalem, jeszcze mocniej go ściskając. Tylko się zaśmiał.
- No już, wstań, założę ci to. - powiedział, podnosząc się ze mną na kolanach. Odwróciłam się do niego plecami, przekładając włosy na ramie. Poczułam, jak delikatnie zapina łańcuszek na moim karku.
I już ułamek sekundy jego ramiona zacisnęły się na mojej talii. Odwróciłam się w jego stronę, a raczej spróbowałam, gdyż nagle jego usta przylgnęły do odsłoniętego kawałka mojej skóry tuż nad kołnierzem mojej sukni. Mimowolnie cicho jęknęłam, zagryzając wargę...
< Smile? >
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz