Victoria przyszła na trening, nic się nie zmieniło. Gdy skończyliśmy, stwierdziłem:
- Jesteś coraz lepsza, Victorio. Chodź, napijemy się herbaty.
Po chwili byliśmy w salonie i piliśmy herbatę, jak zwykle patrzyłem na dziewczynę. Po chwili spytałem:
- Masz już wybraną datę ślubu? Muszę dostosować swój plan... Mam nadzieję, że...
Westchnąłem tylko i nalałem sobie herbaty...
< Victoria? Wybacz, że takie krótkie ;__; >
Zjawiłem się w domu Victorii wraz ze swoim lokajem. Rodzice dziewczyny powitali mnie radośnie, wyraźnie zadowoleni obrotem sprawy. Nim zjawiła się brunetka poprosiłem na boku jej rodziców o zgodę i błogosławieństwo. Oczywiście się zgodzili. Po chwili zjawiła się dziewczyna ubrana odświętnie, w żadnym stopniu nie przypominała tamtej dziewczyny z treningów. Uklęknąłem, wciąż wczuwając się w rolę i poprosiłem ją o rękę. Zastanawiała się chwilę, również musiała odegrać swoją rolę. Matka dziewczyny już miała ponaglić Victorię, gdy ta odpowiedziała twierdząco. Wstałem i kiwnąłem głową. Jej rodzice radowali się, ale było odczuwalne, że oczekiwali jakiegoś większego spoufalenia, na przykład pocałunku, przytulenia, albo przynajmniej uśmiechu z mojej strony. Zasiadłem z ojcem Victorii i on zaczął załatwiać sprawy majątkowe. Dla niego to był wielki zaszczyt mieć w rodzinie osobę wyżej ustawioną niż on sam, a dla mnie to nie było nic specjalnego. Zaznaczyłem, że mój majątek, czyli dom i pieniądze zostaną dla służby, jednak Victoria dostanie sporą sumę jakbym "zmarł", lub jakbym znikł. Gdy usłyszał sumę aż zrobiło mu się słabo, założyłem, że to dużo pieniędzy dla niego. Jego żona podeszła zmartwiona do niego, wcześniej omawiała coś z córką. Po pewnym czasie ojciec brunetki zapytał:
- To kiedy ślub?
- To zależy od Victorii. Jeśli by chciała to może się już przeprowadzić, by się zaaklimatyzować, a później podejmiemy decyzję...
< Victoria? >
Spojrzałem na nią chłodno i powiedziałem:
- Mówiłem, że nie chcę się w ogóle żenić.
Cała jej nadzieja uleciała, przez co zwiesiła głowę. Powiedziała cicho:
- Rozumiem, Shu.
Przykucnąłem przy niej i położyłem dłoń na jej policzku, pytając:
- Bardzo ci na tym zależy?
- Tak.
- Będziesz kiedyś za nimi tęskniła.
Wstałem, a wtedy poczułem na sobie pytający wzrok dziewczyny. Podszedłem do manekina i złapałem za kij. Powiedziałem, nim zacząłem ćwiczyć:
- Zgadzam się.
Spojrzałem na nią kątem oka i zobaczyłem jak bardzo się cieszy, westchnąłem cicho...
***
Po skończonym treningu i po kąpieli, siedzieliśmy w salonie. Jak zwykle wokół była cisza, nie miałem potrzeby, by się odezwać. Popijałem herbatę i patrzyłem przez okno. Odezwałem się po chwili:
- Jutro wyślę list, by poprosić o twoją rękę, później się tam zjawię. Udawaj, że o niczym nie wiedziałaś. - Wtedy Victoria na mnie spojrzała. - Mam jeszcze jeden problem, twoi rodzice będą oczekiwać potomka, czyli nasze dziecko. Niestety go nie będzie.
Czułem na sobie pytający wzrok dziewczyny. Po dłuższym czasie usłyszałem jej głos:
- Nie możesz mieć dzieci?
W odpowiedzi kiwnąłem głową i spojrzałem na nią...
< Victoria? Będzie ślub, dość szybko u nich to wyszło xD >
Po zniknięciu Victorii, zająłem się zabawianiem gości. Rozmawiałem z nimi, czasem żartowałem, choć nie zadowoliłem ich uśmiechem. Po bardzo dłużącym się czasie wszyscy sobie poszli. Ziewnąłem cicho i przeciągnąłem się. Podziękowałem swojej służbie i ruszyłem do łazienki. Wziąłem kąpiel i ruszyłem do sypialni. Położyłem się i przez chwilę patrzyłem przez okno, by później zasnąć w pozycji embrionalnej...
* Dzień treningu*
Gdy obudziłem się gdzieś około 17-stej, przypomniałem sobie, że dzisiaj mam mieć trening z Victorią. Zebrałem się i ruszyłem się ubrać. Po pewnym czasie zjawiła się dziewczyna, wiedziałem to przez zobaczenie jej powozu. Westchnąłem i ruszyłem ubrać się w strój do treningu. Czekałem na nią w pokoju do treningu, rozgrzewając się. Po chwili zjawiła się, a ja powiedziałem, kłaniając się:
- Witaj, Victorio. Jak chcesz ćwiczyć, na urządzeniach, czy jako pojedynek?...
< Victoria? >
Po zniknięciu Victorii, zająłem się zabawianiem gości. Rozmawiałem z nimi, czasem żartowałem, choć nie zadowoliłem ich uśmiechem. Po bardzo dłużącym się czasie wszyscy sobie poszli. Ziewnąłem cicho i przeciągnąłem się. Podziękowałem swojej służbie i ruszyłem do łazienki. Wziąłem kąpiel i ruszyłem do sypialni. Położyłem się i przez chwilę patrzyłem przez okno, by później zasnąć w pozycji embrionalnej...
* Dzień treningu*
Gdy obudziłem się gdzieś około 17-stej, przypomniałem sobie, że dzisiaj mam mieć trening z Victorią. Zebrałem się i ruszyłem się ubrać. Po pewnym czasie zjawiła się dziewczyna, wiedziałem to przez zobaczenie jej powozu. Westchnąłem i ruszyłem ubrać się w strój do treningu. Czekałem na nią w pokoju do treningu, rozgrzewając się. Po chwili zjawiła się, a ja powiedziałem, kłaniając się:
- Witaj, Victorio. Jak chcesz ćwiczyć, na urządzeniach, czy jako pojedynek?...
< Victoria? >
Niestety, podczas mojego snu obudzono mnie i doręczono nie specjalnie dobre wieści. Musiałem wyjechać i to praktycznie od razu. Westchnąłem i zebrałem się. Ubierałem się, gdy służba pakowała potrzebne mi rzeczy. Spojrzałem w stronę mojego lokaja i powiedziałem, odwracając wzrok:
- Poinformuj panienkę, że muszę wyjechać. Przeproś ją e moim imieniu i wręcz jej zaproszenie na bal. A, i poinformuj, że może tutaj zostać na ile chce.
Westchnąłem. Nienawidziłem organizować, a czym bardziej brać udziału w balach. Ten musiał być maskowy, przynajmniej tak twierdził Clark, że to taki okres dla ludzi, że wszyscy przywdziewają maski. Założyłem płaszcz, kapelusz oraz okulary i wyszedłem z budynku. Ruszyłem prosto do powozu. Żałowałem, że muszę wyjechać, chciałem wręczyć jej to osobiście, tak wypadało. Westchnąłem cicho i oparłem głowę o ściankę. Po chwili usłyszałem głos mojego woźnicy:
- Niech się pan nie martwi. Jak kocha to wytrzyma.
- Co? O czym ty...? - Zapytałem, nie rozumiejąc. Niestety mi przerwał.
- To widać, sir.
- Ale...
- Ciiii...
Westchnąłem zrezygnowany, on tak miał. Posiadał siódemkę dzieciaków, a jego żona również musiała pracować. Gdy kolej opieki padała na niego, zwykle przychodził wykończony, a później te zmęczenie zmieniało się w brednie. Przywykłem do niego...
*Jakiś czas później, dzień balu*
Co chwilę zadawano mi pytania, po pewnym czasie miałem tego serdecznie dość. Zabrałem się za trening, to mnie najbardziej odprężało. Przebrany, wszedłem do pokoju. Zastałem tam sprzątaczkę, zamiatała podłogę. Spojrzała na mnie i ukłoniła się. Zacząłem trenować, a ona zapytała:
- Mogę coś powiedzieć?
- Oczywiście. - Zrobiłem mocny zamach.
- Na pana miejscu, czyli bogatego, przystojnego kawalera, większość facetów odstresowałoby się w inny sposób.
- Nie chcę, by ktoś przeze mnie czuł się jak śmieć. Raczej żadna to przyjemność uprawiać sek# z osobą, która już nie potrafi kochać i zawsze ma ponurą minę.
- Hmm... - Zamyśliła się. - Są takie, którym to się podoba.
- Kto na przykład?
- Znam kogoś takiego, ale nie ucieszyłby się pan.
- Mówże.
- Lara, moja sąsiadka.
- Och, ona. Masz rację, nie ucieszyłbym się.
Zaśmiała się. Moja służba już wiedziała kiedy żartuję. Ukłoniłem się przed dziewczyną i wyszedłem z pokoju. Wziąłem kąpiel i postanowiłem się zdrzemnąć...
***
Obudziłem się idealnie na rozpoczęcie balu. Ubrałem się i ruszyłem na dół. Wypowiedziałem coś mobilizującego do dobrej zabawy i tak dalej. Między ludźmi przechadzali się kelnerzy, a w oddali stał stół z przekąskami. Wszyscy zaczęli tańczyć, a ja ruszyłem w swoje miejsce. Stałem, opierając się o ścianę. Nie widziałem jeszcze Victorii. Stwierdziłem, że pewnie nie miała powodu przychodzić, wątpię by chciała spotykać się z ponurym wampirem. Ludzie tańczyli, a muzyka zmieniała się. Po pewnym czasie zastałem niespodziankę, ujrzałem Victorię. Nie ruszyłem się z miejsca tylko obserwowałem jej poczynania. Dopiero po chwili zobaczyłem jak z nią wchodzi jakiś blondyn. Zaśmiałem się w duchu, założyłem, że rodzice pewnie dalej szukają jej faceta. Stałem niewzruszony, bawiąc się kieliszkiem. Po chwili zaczęli tańczyć, coś mi się nie podobało. Poczułem znajome uczucie, które odczuwałem tak dawno, że zapomniałem co ono oznacza. Blondynowi niby przez przypadek dłoń zjechała na jej biodra. Zacisnąłem mocniej kieliszek, lecz wciąż ich obserwowałem. Coraz bardziej mnie to denerwowało. Odstawiłem szklane naczynie i ruszyłem w ich stronę. Wtedy prowadzący krzyknął "Odbijamy!". Poklepałem chłopaka po ramieniu i powiedziałem:
- Odbijam.
Spojrzałem na niego, a później na nią. Usłyszałem jak ona cicho mówi:
- Shu.
Piosenka zmieniła się na coś wolniejszego, co mnie nawet cieszyło. Ukłoniłem się i położyłem dłoń na jej talii, a drugą złapałem jej dłoń. Zaczęliśmy tańczyć, przez krótki moment nie patrzyłem w jej oczy, ale po chwili spojrzałem na nią i już nie odwróciłem wzroku. Do twarzy było jej w tym odcieniu. Gdy piosenka się kończyła, usłyszeliśmy wszyscy wystrzał. Zaplanowany pokaz fajerwerków. Wszyscy oprócz mnie i Victorii podeszli do okna, aby poobserwować te ciekawe zjawisko. Stałem chwilę, patrząc na dziewczynę. Po chwili położyłem dłoń na jej policzku i dalej patrzyłem ze swoją normalną miną. Nachyliłem się i pocałowałem ją w policzek. Zabrałem dłoń i ruszyłem po woli w stronę okien, gdy usłyszałem ciche pytanie brunetki:
- Dlaczego mnie nie pocałujesz? - Doskonale było słychać, że jej się to wymsknęło. Podszedłem do niej i pocałowałem ją, kładąc jedną dłoń na jej policzku. W tle słyszałem zachwyt i wybuchy. Odsunąłem się po chwili i spojrzałem chwilę w jej oczy. Doskonale wiedziałem, że spora część, by się uśmiechnęła, lecz nie ja. Ruszyłem w stronę okna, by poudawać swój zachwyt...
< Victoria? Ta taaa daaam xD Całkowity zwrot akcji... chyba xD
Spojrzałem na dziewczynę i powiedziałem:
- Mogę zaproponować herbatę w swojej posiadłości oraz coś na przebranie.
- Nie pada aż tak...
I wtedy powstała biała ściana deszczu. Westchnąłem cicho i ruszyłem dalej. Deszcz mi jakoś bardzo nie przeszkadzał, choć większość ludzi zareagowałaby ucieczką, ale nie jestem w końcu człowiekiem. Victoria jechała koło mnie, dość wolnym stępem. Nie chciałem się odzywać, jakoś nie czułem bym miał o czym z nią rozmawiać, ale ja czuję to praktycznie zawsze...
***
Po pewnym czasie znaleźliśmy się pod moim domem. Służba przybiegła szybko i zabrała dziewczynę. Rozkazałem jednemu wezwać weterynarza, akurat ja i weterynarz mieliśmy już telefony, więc nie trwałoby to długo. Zaprowadziłem Mordora do boksu i ściągnąłem z niego rzeczy. Pogładziłem go po przodzie łba, a jego czerwone ślepia spojrzały na mnie. Wyszedłem z boksu i służący okrył mnie płachtą, bym już bardziej nie przemókł, lecz nie było już sensu, i tak byłem mokry. Ubranie kleiło się do mnie i zwisało lekko w dół. Wszedłem do środka i ściągnąłem część ubrań. Dałem je temu służącemu i zaczesałem mokre włosy do tyłu. Ruszyłem do garderoby, gdzie już czekały służące. Nie wiem dlaczego one akurat były w garderobie, a nie jacyś mężczyźni. Westchnąłem i wygoniłem je. Rozebrałem się i założyłem bieliznę. Wtedy one z powrotem weszły. Część mnie wysuszyła, a część mnie ubrała. Zszedłem na dół, gdzie czekała dziewczyna. Służba również ją przebrała. Usiadłem i wziąłem filiżankę z herbatą oraz z odrobiną krwi, bym dał radę to wypić. Zapytałem, spoglądając w jej oczy:
- Może chcesz coś zjeść? Coś zostanie przygotowane... Przepraszam, pewnie nie chce panienka, bym mówił do niej na ty, choć ja nie przepadam za zwrotami grzecznościowymi, ale mogę się dostosować... Proszę się nie martwić o swojego konia jest czyszczony w mojej stadninie. Nie chcę, by panienka wracała, gdy ulewa jest taka duża. Jakby coś się stało to pan Cadavere, by mnie obwiniał do końca swojego życia, czyli nie tak długo, lecz nie chcę mieć żadnych problemów w firmie...
< Victoria? >
Żona mężczyzny powiedziała:
- Dobrze, siadajmy do stołu.
Mężczyzna wziął na stronę swoją żonę, widziałem, że dostała lekkiego szoku po chwili. Zapowiadałoby się na kłótnie, lecz mężczyzna wrócił do nas. Uśmiechnął się i powiedział:
- Mam nadzieję, że hrabiego to nie urazi jeśli zjemy.
- Nie ma problemu. I proszę mówić do mnie Shu. Bez żadnych form grzecznościowych, nie przepadam za nimi.
- Dobrze... Shu. - Uśmiechnął się wymuszenie.
Zasiadłem więc na przeciwko dziewczyny, koło mnie siedział jej ojciec. Po chwili jakieś rozmowy, w którą się nie wczuwałem facet powiedział:
- Hr... Shu, znam ciebie dość długo i uważam, że byłbyś idealnym kandydatem na męża dla mojej córki.
- Tak, wiem dlaczego tak pan uważa. Mam pieniędze, bardzo dobre wykształcenie, pochodzenie, dom i własną służbę. Tylko o to chodzi, to wiem. Tak, znamy się długo, choć dla mnie dziesięć lat to nie aż tak dużo, lecz wszystkie rozmowy to tylko wyraz grzecznościowy, bo "tak wypada". Sam to robię, bardzo często, więc rozumiem.- Wszystko powiedziałem swoim poważnym, co dziennym tonem. Nie zdenerwowało mnie to, naprawdę nie zamartwiałem się czymś takim, lecz wolałem pokazać swoją pozycję do tej sprawy. Dodałem - Chcę tylko jeszcze dodać, że nigdy nie powiedziałem, że chcę się żenić.
- A co będzie z majątkiem? - Zapytała jego żona.
- Już dawno postanowiłem iż oddam ją swojej służbie. - Mężczyzna i kobieta westchnęli zdumieni. - Teraz proszę mi wybaczyć, ale będę już iść. Do widzenia.
Wstałem, zamykając oczy.
Ruszyłem w stronę drzwi, z wieszaka zabrałem swoje rzeczy, nie chciałem czekać na służbę. Wyszedłem z budynku, gdzie czekał na mnie powóz. Woźnica zapytał:
- I jak poszło, sir?
- Jak zwykle, Greg. - Odparłem.
- Clark się nie ucieszy.
- Wiem. - Wsiadłem do środka, a wóz ruszył.
- Mogę o coś spytać? Oczywiście nie chcę pana urazić.
- Mów Greg, najwyżej odgryzę ci ucho...
- Dlaczego pan nie chce się ożenić? No chyba, że panienki panu się nie podobają... Ja tam nic do tego nie mam. - Poruszał w obronie dłońmi.
- Greg... Nie podobają mi się mężczyźni. Po prostu, serce umarło już dawno, kiedy ktoś bliski jemu odszedł. Można to wziąć w przenośni, lub dosłownie.
- Rozumiem. Wybranka serca, tak?
- Tak, Greg. - Westchnąłem, dając do zrozumienia, aby nie zadawał mi już pytań. Po pewnym czasie byliśmy już w domu. Wszedłem do środka i ściągnąłem rękawiczki, obok zjawił się mój lokaj. Zapytał:
- Skończyło się jak zwykle, mam rację?
- Oczywiście.
- Pójdę napisać list z przeprosinami. Zrobić coś jeszcze?
- Nie, Clark. Dziękuję, poradzę sobie sam ze ściągnięciem i odwieszeniem ubrań.
Lokaj ukłonił się i oddalił. Ściągnąłem płaszcz, kapelusz, szal i buty. Założyłem buty do chodzenia i powiesiłem ubrania w garderobie. Wszedłem po schodach i skierowałem się w stronę sypialni, a z sypialni do garderoby. Założyłem ubrania do ćwiczeń. Usiadłem w fotelu i nałożyłem na dłonie bandaże, a końcówki związałem na nadgarstkach. Ruszyłem w stronę pokoju przygotowanym do treningów. Zabrałem się za drewnianą machinę, którą moja matka przywiozła ze swojej ojczyzny. Im dłużej i mocnej się uderzało tym bardziej maszyna się naładowywała i szybciej reagowała...
< Vikuś? Kłótnia rodzinna? >
